بسم الله الرحمن الرحیم

امروز میخواستم برای تبریک عید بنویسم،به خودم گفتم کدام عید؟آیا واقعا امروز عید است؟عید را چه کسی تعیین میکند؟

به خودم گفتم بنده و امثال بنده که عید نداریم چون به فکر خود نیستیم و به دنبال کمال نیستیم

کل یوم لا یعصی الله فیه فهو عید

هر روزی که انسان به دنبال کمال نفسانی اش باشد آنروز عید است

ولی با این حال میخواستم در مورد موضوعاتی بنویسم....

اولین موضوع این جشن گرفتن های این روزهاست

نمی دانم ما ها چه جور میتوانیم با این همه مشکلات فردی و اجتماعی برای ظهور دعا کنیم و یا برای تولد آن ولی جشن بگیریم

ظهور را برایمان چگونه معنا کرده اند؟

که یک نفر از نسل پیامبر یک روز بیاید و همه بدی ها را از بین ببرد؟؟؟

یا اینکه بیاید و مشکلات اقتصادی و اجتماعی و جهانی ما را بر طرف کند؟؟؟

وای بر ما....از این کوته نظری مان...

از امام زمان چه میخواهیم؟؟؟زن؟شوهر؟بچه؟شفا؟قبولی تو کنکور؟...

هر سال که میگذرد خود فراموشی مان بیشتر می شود و به طور مستقیم خواسته هامان از امام هم بیشتر میشود...

این همه بیچارگی های وجودی داریم و به دنبال ظهوریم....آن هم چه ظهوری........در امتداد زمان

به نظرم هر چه اینطور پیش رویم و با حقایق آن امام همام آشنا نگردیم وضعمان هر سال همین است

آخه چه قدر این امامان درد مظلومیت را تحمل کنند؟؟؟؟؟؟؟؟

آن یازده نفر قبلی بس نبود؟؟؟؟؟؟؟؟

چه قدر معارف این بزرگان عالم هستی در میان مردم غریب است.....

مردم در سرگردانی خود سرگرمند...سیاستمداران در غفلت خود مانده اند....عالمان در جنگ و ستیزهای فلسفی یکدیگر را خرد میکنند....و هنوز هم منتظرند...

و نتیجه این انتظار را به گور میبرند

چون صید به دام تو به هر لحظه شکارم

                                                  ای طرفه نگارم

 از دوری صیاد دگر تاب ندارم

                                                   رفته است قرارم

 چون آهوی گمگشته به هر گوشه روانم

                                  تا دام در آغوش نگیرم نگرانم

از ناوک مژگان چو دو صد تیر پرانی

                                                   بر دل بنشانی

چون پرتوی خورشید اگر رو بکشانی

                                             وای از شب تارم

در بند و گرفتار بر آن سلسله مویم

                            از دیده ره کوی تو با اشک بشویم

                                                                    با حال نزارم

بر خیزکه داد از من بیچاره ستانی

بنشین که شرر بر دل تنگم بنشانی

                                          تا آن لب شیرین به سخن باز گشایی

                                                                  خوش جلوه نمایی

ای برده امان از دل عشاق کجایی؟

                                       تا سجده گزارم

گر بوی تو را باد به منزل برساند

                                       جانم برهاند

ور نه ز وجودم اثری هیچ نماند

                                     جز گرد و غبارم

غفلت از این بیشتر...؟؟؟

رجب هم گذشت......و باز هم ما از خود نگذشتیم

بسم الله الرحمن الرحیم

عزیزانی که به دنبال دانلود سخنرانی های حضرت علامه حسن زاده آملی و حضرت استاد صمدی هستند باید بدانند که بنده تمام سعی و تلاشم را انجام دادم تا همه فایل هایی که در وبلاگ قرار داده ام مورد استفاده قرار گیرند اما متأسفانه  به دلیل فیلتر شدن آپلود سنتر ها فایل ها قابل دسترسی نیستند.

ان شاءالله فابل های بعدی در آپلود سنتر های ایرانی آپلود میگردند.

بسم‌الله خير‌الأسماء

غرض گر آشنايي‌هاي جانست      چه غم اَر صد بيابان در ميانست

آورده‌اند كه فاضل اطبّا جالينوس معاصر عيسي مسيح - عليه السلام - بود، و هنگامي كه آن پيغمبر خدا مبعوث شد جالينوس پير شكسته بود، و چون شنيد كه آن بزرگوار مرده زنده مي‌كند گفت اين طبّ نيست اين نبوّت است لذا از غيب بدو ايمان آورد، و خواهرزادة خود بولص را به متابعت آن جناب امر فرمود، وي را به سويش گسيل داشت و خود از مهاجرت به سبب پيري و ناتواني عذر خواست و نامه‌اي بدين مضمون براي آن حضرت ارسال داشت‌: اي طبيب نفوس، اي پيغمبر خدا بسا كه بيمار به سبب عوارض جسماني از خدمت طبيب باز مي‌ماند خواهرزاده‌ام بولص را حضور شما فرستادم تا به آداب نبوّت جان خويش را معالجه كند.
بولص به حضور روح الله - عليه السلام -  تشرّف حاصل كرد و نامه جالينوس را تقديم داشت؛ آن بزرگوار اكرامش كرد و وي را گرامي داشت. و اين بولص يكي از حواريين آن جناب شد و تا بدان پايه رسيد كه گفته‌اند: اگر در حواريون حضرت مسيح‌ - عليه السلام -  كسي جز بولص نمي‌بود هر آينه بولص كافي بود.
و آن پيغمبر خدا در جواب نامة جالينوس بدو نوشت: اي كسي كه از علم صحيح خود انصاف دادي، مسافت حجاب جانها نمي‌گردد. والسّلام.
باري به قول بلبل بستان عشق حافظ شيرين سخن:

گر چه دوريم بياد تو قدح مي نوشيم           بعد منزل نبود در سفر روحاني

جلوه بخت تو دل مي برد از شاه و گدا       چشم بد دور كه هم جاني و هم جاناني

هفت‌خوان، هفت عقبه و منزل بوده است كه وقتي كيكاوس در مازندران به بند افتاده بود رستم براي نجات او به مازندران مي‌رفت در اثناي راه چند جا ديوان و جادُوان كشت و به هفت‌ روز به مازندران رفت و كيكاوس را نجات داد و به سبب آنكه از هر منزلي كه مي‌گذشت به شكرانة آن ضيافتي مي‌كرد آن را هفتخوان گفته‌اند.

بقیه در ادامه مطلب...

در پی درخواست از حضرت استاد-دامت برکاته-که موعظه کنند و مطالبی اخلاقی بیان بفرمایند،ایشان چنین فرمودند:

آن که چون پسته دیدیش همه مغز               پوست بر پوست بود همچو پیاز

بنده موعظه ای ندارم.در حدیثی است که حق سبحانه  خطاب به عیسی بن مریم فرمود که آنچه به بندگان من خطاب میکنی اگر خود به آن عمل نکرده ای از من حیا کن.

در و دیوار نظام هستی همه حیات است.ما در منظر ملکوت هستی ،هستیم.حرف زدن مشکل است.در پیشگاه حق شرمنده ام."ولا تکونوا کالذین نسوا الله فانساهم انفسهم".خداوند را فراموش نکنید ،که اگر فراموش کردی کیفری سخت می بینی،گوشمالی بدی می یابی و کار شما به جایی میکشد که خودتان را فراموش می کنید.انسان که خودش را فراموش کرده،هرزه گو میشود،هرزه فکر می شود،علف خور بار می آید.این کتاب اشارات که در دست دارید،شیخ در آن فرمایشی دارد که:"جل جناب الرب عن یکون شریعه لکل وارد او یطلع علیه الا واحد بعد واحد"

آستان جناب حق متعال بالاتر از آن است که هر رهگذری بر آن وارد شود یا از آن مطلع گردد مگر تک تک افراد.

انگونه خیال نکنید که خداوند را هر کسی میتواند بیابد و آنجا گدار بگیرد و یا هر کسی بتواند مصاحب او باشد و هر دلی بتواند خزینه اسرار الهی باشد  و یا هر کسی بتواند مصاحب او باشد و هر دلی بتواند خزانه اسرار الهی باشد و یا هر کسی بتواند با او انس داشته باشد. این نعمت نصیب هر کسی نمی شود. به هر کسی نمی دهند خیلی طهارت می خواهد،طهارت زبان،طهارت لباس،طهارت چشم،طهارت دل،طهارت حرف.

باید تصمیم بگیریم که این حقیقت وجودی ما را لا یمسه الا المطهرون.

صد و ده اشاره ص20 و21

چه آقای زیبایی داریم......چه قدر تواضع دارد ............از تک تک حرفهایشان و از تک تک اطوارشان میتوان آموخت....میتوان برای ظهور تمرین کرد....

از اتلاف سرمایه گرانبهای عمر بر حذر باشید که برای انسان حسرتی بزرگتر از آن پیش نمی آید

.

ثقه الاسلام کلینی قدس سره الشریف در کافی در حدیثی طولانی از امام ابوجعفر علیه السلام روایت کرده است که سائل گفت:ای پسر رسول خدا!چگونه در هر سال شب قدر را بشناسم؟امام فرمود:هرگاه ماه رمضان رسید،هر شب صد مرتبه سوره دخان را بخوان،پس هنگامی که به شب بیست و سوم رسیدی،همانا تو ناظر به آنچه خواستی خواهی بود.

هزار و یک نکته،ص231

بسم الله الرحمن الرحیم

نمی دانم از کجا آغاز کنم....امسال که نزدیک ماه رجب شده بودیم خیلی دلم گرفته بود...به خودم گفتم باز هم رجب دیگری آمد و ما هیچ تغییری نکردیم.چه قدر پارسال با خودمون عهد و پیمان بستیم که دیگه این دفعه آدم میشیم.ولی باز هم نشد....نمی دانم چه سری توی این دیر هدایت کردن ما هست که هر چه میکوشیم آخرش هم میبینیم حتی یک سانت هم جلو نرفتیم و بلکه عقب تر کشیده شدیم...میخواستم نوشته ای را به مناسبت رجب بنویسم دیدم من که اهل رجب نیستم چگونه در مورد رجب بنویسم...توی این ماهی که خداوند میفرماید:

الشهر شهری،و العبد عبدی..........ماه ماه من است و بنده بنده من است

باز هم از این همه برکات که از زمین و آسمان میریزد استفاده نکردیم و نمیکنیم.....

هر روز میگم دیگه از امروز شروع میکنم،ولی دوباره.......

عجب صبری خدا دارد....!!!

نمیدانم عرفای الهی چه کار کردند و چه دیدند که با اون همه سختی و گرفتاری باز هم عهد خود را هر روز محکم تر کردند و هرگز پا پیش نکشیدند...

مشکل اینجاست که ما درد نداریم...

دیروز رفته بودم زیارت یکی از امام زادگان شهرمان ،دیدم یک خانمی داره با صدای بلند و با ضجه اشک میریزد و برای خودش یا فرزندش درخواست شفای جسمانی دارد...من با دیدن این صحنه خیلی منقلب شدم گفتم اگه یه بار برای شفای نفس خودمان اینجوری اشک میریختیم تا حالا آدم شده بودیم...

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک            چو در تو درد نبیند که را دوا بکند

خداوند مهربان است ولی دردی و اثری از دردی در ما نمی بیند که بخواهد ما را شفا بدهد و ما را درمان بکند

ای کاش که یک بار با خلوص به درگاه الهی میرفتیم و فقط به خاطر خود خود خداوند به نزدش میرفتیم

ای ده دله صد دله هر صد یله کن              مهر دگران را ز دل خود یله کن

یه صبح به اخلاص بیا بر در ما               گر کام تو بر نیامد آنگه گله کن

ان شاءالله از عالم حیوانی به در بیاییم و لذت و شور زندگی را در یابیم

برنامه ای که قبلا دو سری خود را با موفقیت در صدا و سیما پشت سر گذاشت دوره جدید خود را با معرفی عارف ربانی و عالم صمدانی حضرت آیت الله شیخ محمد جواد انصاری(قدس الله نفسه)از پنجشنبه همین هفته هر پنجشنبه بعد از اخبار سراسری ساعت 21 از شبکه اول سیما کار خود را شروع میکند.

ان شاءالله همه دوستان گرامی بتوانند از این برنامه استفاده کافی و وافی را ببرند.

در ضمن ان شاءالله سری کامل این برنامه به تدریج برای دانلود رایگان در این وبلاگ قرار خواهد گرفت.